به
نقل از:
شماره
اقدام
به خرید
کمپانی
ورشکسته
"روور"
عزم
مقامات دزد و
فاسد رژیم
جمهوری
اسلامی در خرید
شرکت ماشین
سازی ورشکسته
"روور" انگلیس
در روزهای
اخیر، سند
دیگری از
مملکت فروشی
رژیم وابسته
به
امپریالیسم جمهوری
اسلامی را به
نمایش گذارد و
خشم و نفرت افکار
عمومی نسبت به
این اقدام
حکومت را برانگیخت.
در همین رابطه
روزنامه
"دیلی تلگراف"
گزارش داد که
دولت جمهوری
اسلامی به سه
شرکت دستان ،
سایپا و ایران
خودرو دستور
داده است با
همکاری هم،
پیشنهاد
مشترکی را به
شرکت روور
ارائه کنند که
براساس آن، طی
دو سال آینده
و قبل از آغاز
مونتاژ این
اتومبیل در
ایران،
پیشنهاد
خرید و مونتاژ محصولات
بنجل شرکت
ورشکسته روور
توسط شرکتهای
ایرانی در
شرایطی مطرح
می گردد که
کمپانی "روور"
در سالهای
اخیر، به دلیل
کهنگی
تکنولوژی و
عدم نوآوری در
مدلهایش، به
سرعت قدرت
رقابت خود با
سایر شرکتهای
مشابه
امپریالیستی
را از دست داد
و در زیر
انبوهی از
بدهی قرار
گرفت. در
حقیقت چشم
انداز عدم
سودآوری و
تلاشی این
شرکت در
سالهای اخیر
سرمایه داران
صاحب این
کمپانی و دولت
انگلیس را
واداشت تا در
پی عقد
قراردادهای
شراکت با
کمپانی های
مشابه نظیر
فولکس واگن و
هوندا برآیند،
اما هر یک از
شرکتهای فوق
پس از مدت
کوتاهی،
قرارداد خود
با "روور" را
به علت عدم
سودآوری و چشم
انداز رشد،
فسخ کردند.
سرانجام مذاکرات
گردانندگان
این کمپانی و
مقامات دولت
انگلیس در
ترغیب شرکت
خود رو سازی
چین برای
شراکت و یا
خرید "روور"
نیز به دلیل
آگاهی مقامات
چینی از
ورشکستگی و
عدم سودآوری
روور به شکست انجامید.
کمپانی "روور"
در پروسه
انحلال قرار
گرفت و در دور
اول، هزاران
کارگر این
شرکت با دهها
سال سابقه اخراج
و بیکار شدند.
در چنین
شرایطی بود که
مقامات رژیم
وابسته به
امپریالیسم
جمهوری اسلامی
برای نجات این
شرکت
امپریالیستی
وارد میدان
شده و به بهای به
یغما دادن هرچه
بیشتر منابع و
ثروتهای ملی
توده های محروم،
خواهان خرید
خرید
شرکت ورشکسته
و مستعمل "روور"
و حفظ ساختار
و نیروی کار
این کمپانی
امپریالیستی
توسط جمهوری
اسلامی به
بهای صرف صدها
میلیونها
دلار، آن هم
در شرایطی که
در ایران هر
روزه دسته دسته
کارگران از
کار اخراج شده
و بسیاری از
واحدهای
تولیدی و کارخانجات
به علت عدم
تخصیص بودجه
های لازم از
سوی دولت و
سرمایه داران
زالوصفت
وابسته تعطیل
می گردند،
نمونه دیگری
است که نشان
می دهد چگونه
امپریالیستها
به کمک رژیم
های وابسته با
انتقال بحران
های خود به
کشورهای تحت
سلطه به اشکال
مختلف می
کوشند به بهای
فقر و فلاکت و
گرسنگی و
بیکاری هرچه
بیشتر
کارگران و خلقهای
محروم ما، سود
و سرمایه و اشتغال
نیروهای
تولیدی خود را
حفظ کرده و
گسترش دهند.